Czy wiecie, że 29 stycznia obchodzimy nietypowe święta? Jest to Światowy Dzień Składanki i Łamigłówki oraz Międzynarodowy Dzień układania Puzzli.Tego dnia zachęcamy do zabawy z puzzlami oraz łamigłówkami logicznymi!

Układanie puzzli i zabawa z łamigłówkami posiadają wiele walorów edukacyjnych. Uczą wytrwałości w dążeniu do celu i koncentracji na zadaniu. Zabawa puzzlami od małego sprawia, że dziecko rozwija tak zwaną zdolność analizy i syntezy wzrokowej, czyli rozkładania całości na poszczególne elementy i ponownego składania ich w całość. Ponadto stymuluje rozwój mózgu, ćwiczy spostrzegawczość, koncentrację i cierpliwość. Buduje wiarę we własne możliwości, trenuje pamięć i rozwija manualnie. Łamigłówki i puzzle to ciekawa forma spędzania czasu bez ograniczeń wiekowych. Maluszek może zacząć od dwuelementowych układanek, dorośli mogą sprawdzić się w wyjątkowo złożonych konstrukcjach które rozwijają kreatywność, wyobraźnię oraz uczą logicznego myślenia.

W TOEE nie możemy się już doczekać, kiedy otworzymy drzwi dla naszych odwiedzających. Wtedy będziecie mogli spróbować swoich sił w naszym kąciku łamigłówek i zadań logicznych.  

Tekst i zdjęcia: Agnieszka Plucińska 

Hubiak pospolity ( Fomes fomentarius), to gatunek grzyba drzewnego pospolicie występującego w Polsce o charakterystycznym bulwiastym lub kopytowatym kształcie owocników, osiągających 50 cm szerokości. Wierzchnia warstwa pokryta twardą niepękającą skorupą, początkowo ma kolor gliniasty lub czerwonobrązowy, z wiekiem zmienia się w szary lub czarniawy. Na skorupie widoczne są koncentryczne kręgi stanowiące strefy przyrostu rocznego.

Zasięg występowania tego pasożyta obejmuję półkulę północną. W maju i czerwcu owocniki wytwarzają jasne zarodniki, które atakują stare i osłabione drzewa liściaste,szczególnie buki i brzozy. Hubiak pospolity odgrywa ważną rolę w obiegu materii w przyrodzie – za pomocom enzymów rozkłada wszystkie składniki drewna: celulozę, ligninę, chemicelulozę. Powstawanie białej zgnilizny drewna powoduje straty w pozyskiwaniu drewna przez leśników, dlatego nie darzą go oni sympatią. Hubiak nie ma zastosowania przemysłowego, dawniej jego owocniki wykorzystywane były do celów leczniczych, a wysuszony owocnik doskonale nadaje się do rozpałki. 

Tekst i zdjęcia Wojciech Buczek

Naszą dzisiejszą przygodę z nocnym niebem, dla odróżnienia od poprzednich wędrówek po nieboskłonie, rozpoczniemy od strony północnej nieba. 

Po tej stronie na niebie kryją się gwiazdozbiory należące do grupy konstelacji okołobiegunowych. Co to znaczy? Gwiazdozbiory okołobiegunowe to takie, które obserwować możemy na naszym niebie północnym przez cały rok, niezależnie od pory roku one zawsze są widoczne. Do grupy tej należą: Mała Niedźwiedzica, Duża Niedźwiedzica, Kasjopeja, Cefeusz, Żyrafa i Smok. 

Dziś omówimy dwa główne gwiazdozbiory – a zarazem najbardziej charakterystyczne. 

WSKAZÓWKI:

– spójrz na niebo w kierunku północnym, 

– około godziny 18, 

– przesuń wzrok w kierunku wschodniego horyzontu.

Wielka Niedźwiedzica należy do najbardziej odznaczających i znanych gwiazdozbiorów nieba północnego. Siedem jasnych gwiazd tworzy charakterystyczną figurę nazywaną Wielkim Wozem, jest to jednak tylko część tej konstelacji. Gwiazdozbiór ten jest trzecim co do wielkości układem gwiazd na niebie. Mimo iż gwiazdy tej konstelacji, nie należą do najjaśniejszych, kształt gwiazdozbioru z łatwością można odszukać na niebie. 

WSKAZÓWKI

– odszukaj Wielki Wóz, 

– poprowadź linię od końca Wielkiego Wozu „w górę” (spójrz na mapę).

Poszukiwania konstelacji Małej Niedźwiedzicy zaczniemy od najważniejszej gwiazdy tej konstelacji oraz naszego nieba północnego – a mianowicie od Gwiazdy Polarnej. 

Dlaczego tak ważna jest dla nas?

Nazywana inaczej Gwiazdą Biegunową, wyznacza kierunek północny naszego nieba. Jest to najjaśniejsza gwiazda konstelacji Małej Niedźwiedzicy. Obecnie gwiazda ta znajduje się o 44 minuty kątowe od północnego bieguna nieba. To co wyróżnia tę gwiazdę to to iż w nocy niemal w ogóle nie zmienia swojego położenia na niebie, a pozostałe gwiazdy krążą wokół niej.

Gwiazdozbiór Małej Niedźwiedzicy jest małym gwiazdozbiorem, ale ogólnie znanym gdyż zawiera Gwiazdę Polarną. Nie jest też bardzo widoczna konstelacją, ale z uwagi na to iż znajduje się blisko bieguna północnego, łatwo jest ją odnaleźć. 

Tekst i zdjęcia Gracjana Kalicka

Transgraniczny Ośrodek Edukacji Ekologicznej w Zalesiu jest jednym ze 120 obiektów i miejsc, które znalazły się na interaktywnej mapie https://www.pomerania360.eu

Za pomocą telefonu lub komputera możecie poznać najciekawsze i najpiękniejsze miejsca Euroregionu Pomerania. Większość materiałów fotograficznych powstawała latem 2020 roku, kiedy to mieliśmy w regionie piękne lato.

Przypomnijmy, że Euroregion Pomerania został utworzony w 1995 roku i jego powstania ma na celu wspieranie współpracy międzynarodowej na płaszczyźnie kulturalnej, gospodarczej, turystycznej i edukacyjnej na terenach państw, które go tworzą. 

W skład Euroregionu Pomerania wchodzą: po stronie niemieckiej – powiaty: Vorpommern-Rügen, Vorpommern-Greifswald i Mecklenburgia Seeplatte oraz dwa miasta Stralsund i Greifswald, a także powiaty: Barnim, Uckermark oraz Märkisch-Oderland oraz dwa miasta Stralsund i Greifswald w Brandenburgii; zaś po stronie polskiej – cały obszar województwa zachodniopomorskiego.

“Wirtualne podróże wzdłuż Odry i wokół Zalewu Szczecińskiego” to projekt realizowany w ramach Programu Współpracy Interreg V A Meklemburgia – Pomorze Przednie/Brandenburgia/Polska.

W tych trudnych czasach pandemii warto sięgnąć po witaminę „L” czyli udać się do lasu (na mieszkańców aglomeracji szczecińskiej czekają aż 3 puszcze, Bukowa, Goleniowska i Wkrzańska), by zastosować sylwoterapię (drzewoterapię).

Drzewa nie tylko pobudzają nasz organizm do samoleczenia, do utrzymania stanu równowagi psychicznej, ale najmocniej chyba uświadamiają nam piękno i potęgę przyrody, pełnej niezwykłości i tajemnic. Trafnie wyraził to Czesław Miłosz w wierszu „Wyprawa do lasu”.

Drzewa ogromne, że nie widać szczytu,

Słońce zachodząc, różowo się pali

Na każdym drzewie jakby na świeczniku

A ludzie idą ścieżką, tacy mali.

Zdjęcia i tekst dr Tadeusz Leśnik