NA POŻEGNANIE Z AFRYKĄ

Co najbardziej było urzekające?

– widok od tropikalnej roślinności po najwyższy szczyt Afryki – Kilimandżaro, wciąż jeszcze pokryty śnieżno-lodową czapą,

– żyrafy poruszające się z wielką gracją; żadne zwierzę nie jest tak charakterystyczne dla afrykańskiej sawanny jak one, sięgające 6 m wysokości, będące najwyższymi ssakami na Ziemi (ich drewniana miniaturka poleciała do Polski),

– słonie, największe zwierzęta lądowe świata,

– hipopotamy (16. lutego był w kalendarzu Dzień Hipopotama), żerujące w nocy a w dzień pławiące się w wodzie,

– gepardy, najszybsze zwierzęta świata, osiągające w 3 sekundy prędkość 110 km/h,

– spotkanie z mieszkańcami ludu Hadza, jednego z ostatnich z afrykańskich ludów myśliwych – zbieraczy, żyjących jednak wciąż obok współczesnej cywilizacji,

-lotnisko w Doha, stolicy Kataru, z tropikalną roślinnością, gdzie czekając na samolot do Berlina, trafiliśmy na ucztę afrykańskich zwierząt,

– tanzańska kawa (kahawa), serwowana przez kierowcę i przewodnika podczas safari,

– zachody słońca na sawannie.

Tekst: dr Tadeusz Leśnik

Zdjęcia: uczestnicy wyjazdu oraz dr Tadeusz Leśnik

SPOTKANIE Z AFRYKĄ – LUDNOŚĆ TANZANII (cz. 4.)

Tanzanię zamieszkuje obecnie ok. 71 mln osób (kraj 3-krotnie większy od Polski), językiem narodowym jest suahili a powszechnie znany jest angielski. Jest to kraj o ogromnej różnorodności etnicznej (ok.120 ludów). To na terenie Tanzanii (wokół jeziora Eyasi, mieszka najstarsze genetycznie plemię na Ziemi, buszmeński szczep Hadzabe, jedni z ostatnich afrykańskich myśliwych – zbieraczy. Pobyt wśród nich dostarczył wiele wrażeń (krótkie wspólne polowanie z łuków, wspólny taniec w kole, nabycie ich biżuterii, przekazanie dzieciom edukacyjnych rekwizytów przez naszego instruktora ( edukacja transgraniczna dotarła z Zalesia do Afryki). W pobliżu najwyższego szczytu Afryki, Kilimandżaro była okazja do spotkania z ludem Chagga, zajmującym się uprawą bananów (degustacja świeżo warzonego piwa bananowego). Najczęściej spotykaną grupą etniczną w Tanzanii byli jednak Masajowie, prowadzący półkoczowniczy tryb życia, skupiający się wokół bydła ale też wypasu kóz i owiec. Charakterystyczne są ich osady z domami w kształcie koła (jak iglo) o konstrukcji z tyczek, oblepionych mieszaniną błota, trawy i łajna krowiego. Dzieci w Tanzanii pracują od najmłodszych lat, głównie przy wypasie zwierząt (na zdjęciu też przy wyłuskiwaniu nasion kawy). Życie ludności poza miastami koncentruje się na zewnątrz (mieszkają w małych domach) i przy drogach przejazdowych przez miejscowości. Tu wytwarza się wszystko, co potrzebne do życia i tym się handluje; w tym pamiątki dla turystów z całego świata Mieszkańcy Tanzanii są bardzo otwarci, uprzejmi i pogodni, mimo egzystencjalnych problemów a w pamięci pozostają często słyszane słowa w języku suahili „Pole pole” (powoli, bez pośpiechu) i Hakuna matata (nie ma sprawy, nie martw się).

Tekst i zdjęcia: dr Tadeusz Leśnik

OFERTA PRACY W TOEE

Miejski Ośrodek Kultury w Policach poszukuje osoby na stanowisko

INSTRUKTORA NAUK PRZYRODNICZYCH i/lub ŚCISŁYCH i/lub ASTRONOMII w Transgranicznym Ośrodku Edukacji Ekologicznej w Zalesiu

Wymagania:

– mile widziane wykształcenie przyrodnicze i/lub fizyczne/chemiczne i pokrewne,

– doświadczenie w pracy o podobnym charakterze;

– predyspozycje pedagogiczne, w tym umiejętność pracy z dziećmi i młodzieżą szkolną;

– dobra organizacja pracy,

– umiejętność działania pod presją czasu i reagowania w sytuacjach nagłych,

– niekaralność,

– umiejętność pracy w zespole.

Podstawowy zakres odpowiedzialności na stanowisku:

– popularyzacja nauk przyrodniczych/ścisłych w ramach działalności Transgranicznego Ośrodka Edukacji Ekologicznej w Zalesiu,

– realizacja oferty edukacyjnej Transgranicznego Ośrodka Edukacji Ekologicznej w Zalesiu.

Podstawowy zakres zadań wykonywanych na stanowisku:

– przygotowywanie i prowadzenie autorskich zajęć edukacyjnych;

– przygotowywanie i prowadzenie imprez oraz pokazów popularnonaukowych.

Warunki zatrudnienia:

– pełen etat (praca również w jedną sobotę w miesiącu) lub pół etatu lub umowa zlecenie,

Zarobki w zależności od formy zatrudnienia.

Osoby zainteresowane prosimy o przesłanie CV i listu motywacyjnego do końca lutego, na adres: a.plumbom@toee.pl

Z wybranymi osobami skontaktujemy się telefonicznie.

SPOTKANIE Z PRZYRODĄ AFRYKI – DRZEWA I KRZEWY – CZĘŚĆ 3.

W tropikalnym rejonie Afryki występuje baobab właściwy, jedno z najgrubszych drzew świata (do 30 m w obwodzie), w swoim potężnym pniu, mogą te drzewa zmagazynować duże ilości wody, dzięki czemu potrafią przetrwać długie okresy suszy.

            Charakterystycznym gatunkiem dla sawanny drzewiastej jest akacja parasolowata o ostrych i długich kolcach, której korona kształtuje się w wyniku zgryzania przez żyrafy. Uwagę zwraca też kigelia afrykańska (drzewo „ kiełbasiane, parówkowe”) długimi (do 60 cm ) brązowymi owocami, przypominającymi kiełbasy, które są przysmakiem hipopotamów, słoni i pawianów oraz drzewo kandelabrowe (wilczomlecz kandelabrowy), bo wygląda jak ogromny kandelabr z zielonych świec.

Do najpiękniejszych drzew Afryki należy „chiński lampion” (Dichrostachys cinerea) o efektownych, pachnących kwiatach w kolorze żółto- różowym.

             W zieleni parkowo-ogrodowej miasta Arusza ( 4. miasto Tanzanii) na uwagę zasługuje wianowłostka królewska, zwana „płomieniem” Afryki (naturalnie występuje na Madagaskarze), bo korona pokrywa się masą szkarłatnych kwiatów (na zdjęciu już opadających na ziemię) oraz heliconia dziobata o bardzo ozdobnych kwiatach.

            Do ważnych roślin użytkowych w Tanzanii należy banan zwyczajny z  ciekawym pędem kwiatowym, z kolbiastym, zwisającym kwiatostanem) i kawa arabska (Coffea arabica), pochodząca z Etiopii a uprawiana w strefie międzyzwrotnikowej ( w tzw. pasie kawowym). Immanuel Kant napisał, że „błyskotliwość myśli i łatwość skojarzeń w brunatnym napoju (kawie) się budzi” i już teraz zapraszamy do TOEE w Zalesiu (28.02., godzina 14:00) na spotkanie  z naszym Instruktorem Tadeuszem Leśnikiem, z fotorelacją z wyjazdu do Tanzanii, oczywiście przy kawie spod Kilimandżaro.

Tekst i zdjęcia: dr Tadeusz Leśnik