WIOSENNE KWIATY NA WEEKEND

Kobierzec fiołków

Po krokusach kwitną teraz w parkach i ogrodach m.in. fiołek wonny (Viola odorata), kokorycz pełna (Corydalis solida), cebulica syberyjska (Scilla siberica), ziarnopłon wiosenny (Ficaria verna) oraz hiacynt (Hyacithos orientalis).

Kwitnące razem fiołki i ziarnopłony

Fiołek wonny to roślina nie tylko lecznicza, ale i jadalna (do spożycia nadają się kwiaty i młode listki). Jest ceniony w kuchni, głównie ze względu na bardzo intensywny zapach i słodkawy smak.

Kokorycz pełna

Kokorycz pełna jest wczesnowiosenną byliną z podziemną bulwą (geofitem), podobnie jak cebulica i ziarnopłon.

Fiołek i kokorycz łączy ciekawa cecha. Obie rośliny wytwarzają nasiona z elajosomami, tzw. ciałkami mrówczymi (bogatymi w tłuszcze i węglowodany), które przywabiają mrówki i są przez nie zjadane, natomiast nasiona nie są trawione, a dzięki ich wędrówkom, są w ten sposób rozprzestrzeniane.

Różnokolorowe hiacynty

Hiacynt należy do rodziny szparagowych (już niedługo pojawią się pierwsze świeże szparagi). Jego kwiaty zebrane są w grona o różnych kolorach. Mogą być czerwone, różowe, fioletowe, niebieskie, żółte czy białe. Mają one upajający zapach a ich ilość na pędzie zależy od wielkości cebuli.

Kwiaty klonu jesionolistnego

Z drzew teraz kwitnących na uwagę zasługuje klon jesionolistny (Acer negundo), gatunek północnoamerykański, sprowadzony do Europy w 1688 roku. Jego kwiaty pojawiają się przed liśćmi. Kwiaty męskie skupione są w kilku wiązkach na długich szypułkach. Początkowo są czerwone (wtedy są najbardziej czarujące) a potem przebarwiają się na kolor żółty.

Kwiaty cebulicy wokół pnia lipy

Tekst i zdjęcia dr Tadeusz Leśnik

ŚWIĘTUJ DZIEŃ ZIEMI Z TOEE

Kochane dzieci! Drodzy rodzice!

Dziś otwieramy cykl poświęcony obchodom „Dnia Ziemi”. Światowy Dzień Ziemi, który przypada 22 kwietnia, to największe ekologiczne święto, obchodzone od 1970 r. na całym świecie, obecnie w 192 krajach. Jego celem jest budowanie świadomości ekologicznej oraz propagowanie właściwych postaw na rzecz naszej planety.

Przez najbliższe 7 dni instruktorzy oraz pracownicy TOEE opowiedzą o tym jak ważne w ich codziennym życiu są idee proekologiczne. Już dziś zapraszamy do obejrzenia filmu, który powstał z tej okazji!

https://www.facebook.com/zalesietoee/videos/3892197457537476

Tekst i wideo: Agnieszka Plucińska

NAD RZEKĄ, OPODAL KRZACZKA… KILKA SŁÓW O KACZCE KRZYŻÓWCE

Kaczka krzyżówka (Anas platyrhynchos) to najbardziej pospolita ze wszystkich kaczek. Można ją spotkać zarówno w naturalnych zbiornikach wodnych takich jak: jeziora, rzeki, stawy, oczka wodne, jak również w w zbiornikach antropogenicznych, czyli stworzonych przez człowieka nawet w środku miasta (baseny przeciw pożarowe, sztuczne jeziorka). Daje to możliwości podziwiania kaczek nawet z niewielkich odległości, gdyż często dokarmiane przywykły do obecności ludzi.

Warto też wspomnieć, że kaczka domowa jest udomowionym potomkiem dzikiej kaczki krzyżówki. Dlaczego tak znacząco różnią się od siebie samiec i samica w obrębie tego samego gatunku? Samczyk stroi się w pięknie lśniące piórka na głowie, by podczas godów zwrócić na siebie uwagę kaczek. Samice, szarawobrązowe, muszą doskonale się kamuflować przed drapieżnikami, gdyż to na nich spoczywa cały trud wychowywania potomstwa.

Tekst: Wojciech Buczek. Zdjęcia: Jan Buczek

ZOBACZ JAKIE TO PROSTE – RUCH BEZ DOTYKANIA

Do wykonania doświadczenia będziesz potrzebować 

– miskę, 

– folię spożywczą,

– patelnię,

– łyżkę drewnianą,

– cukier. 

A teraz doświadczenie:

Postaw miskę na stole i nakryj ją folią spożywczą tak by służyła jako membrana. Wysyp trochę cukru na folię. Teraz nad miską trzymaj patelnię – tak by nie dotykała membrany, a następnie uderzaj w patelnię drewnianą łyżką. Co zaobserwowałeś/aś?

Zamiast cukru użyj innego produktu np. mąkę, bułkę tarta, czy przyprawy. Sprawdź czy wszystkie uda się wprawić w ruch.

Wyjaśnienie:

Gdy uderzasz w patelnię drewnianą łyżką patelnia zaczyna drgać. Drgania te rozchodzą się w powietrzu. Dochodzą do folii spożywczej umieszczonej na misce. Drgania te możesz zaobserwować pod postacią drgających ziarenek cukru.

Dźwięk rozchodzi się w powietrzu – dzięki temu słyszymy. Ale na przykład na Księżycu, który nie ma atmosfery, czyli dźwięk nie ma się gdzie rozchodzić, tego doświadczenia nie udałoby nam się wykonać. 

Udanych odkryć!

Tekst i rysunki: Gracjana Kalicka