Tanzanię zamieszkuje obecnie ok. 71 mln osób (kraj 3-krotnie większy od Polski), językiem narodowym jest suahili a powszechnie znany jest angielski. Jest to kraj o ogromnej różnorodności etnicznej (ok.120 ludów). To na terenie Tanzanii (wokół jeziora Eyasi, mieszka najstarsze genetycznie plemię na Ziemi, buszmeński szczep Hadzabe, jedni z ostatnich afrykańskich myśliwych – zbieraczy. Pobyt wśród nich dostarczył wiele wrażeń (krótkie wspólne polowanie z łuków, wspólny taniec w kole, nabycie ich biżuterii, przekazanie dzieciom edukacyjnych rekwizytów przez naszego instruktora ( edukacja transgraniczna dotarła z Zalesia do Afryki). W pobliżu najwyższego szczytu Afryki, Kilimandżaro była okazja do spotkania z ludem Chagga, zajmującym się uprawą bananów (degustacja świeżo warzonego piwa bananowego). Najczęściej spotykaną grupą etniczną w Tanzanii byli jednak Masajowie, prowadzący półkoczowniczy tryb życia, skupiający się wokół bydła ale też wypasu kóz i owiec. Charakterystyczne są ich osady z domami w kształcie koła (jak iglo) o konstrukcji z tyczek, oblepionych mieszaniną błota, trawy i łajna krowiego. Dzieci w Tanzanii pracują od najmłodszych lat, głównie przy wypasie zwierząt (na zdjęciu też przy wyłuskiwaniu nasion kawy). Życie ludności poza miastami koncentruje się na zewnątrz (mieszkają w małych domach) i przy drogach przejazdowych przez miejscowości. Tu wytwarza się wszystko, co potrzebne do życia i tym się handluje; w tym pamiątki dla turystów z całego świata Mieszkańcy Tanzanii są bardzo otwarci, uprzejmi i pogodni, mimo egzystencjalnych problemów a w pamięci pozostają często słyszane słowa w języku suahili „Pole pole” (powoli, bez pośpiechu) i Hakuna matata (nie ma sprawy, nie martw się).

Tekst i zdjęcia: dr Tadeusz Leśnik